Runner's knee

Een runner’s knee is een overbelastingsletsel van de pees aan de buitenzijde van de knie.

Een runner’s knee ( ook wel lopersknie of tractus iliotibialis frictiesyndroom genoemd) is een overbelastingsletsel van de pees aan de buitenzijde van de knie. De tractus iliotibialis is een groot peesblad die loopt van de buitenzijde van de heup naar de buitenzijde van de knie tot over de femurcondyl. Tussen het peesblad en het bovenbeen ligt een slijmbeurs die ervoor zorgt dat de structuren goed over elkaar glijden tijdens het sporten. Soms kan er te veel druk of wrijving ontstaan van de iliotibiale band op de femurcondyl, waardoor het weefsel ertussen geïrriteerd geraakt. Op deze manier ontstaat er een overbelasting en pijn.

Deze klacht treedt voornamelijk op bij lopers (en wielrenners) en heeft daaraan ook zijn naam te danken. De pijn is inspanningsgebonden, dit wil zeggen dat de pijn optreedt tijdens het sporten en verdwijnt in rust. Een plotse toename van de trainingsduur of trainingsintensiteit kan deze klacht veroorzaken. Ook een verkeerde looptechniek of een disbalans in de spieren zijn risicofactoren.

Aan de hand van een uitgebreid vraaggesprek en onderzoek gaan we onze behandeling opstellen. De behandeling kan bestaan uit: het stretchen van spieren, het uitvoeren van myofasciale therapie (waarbij triggerpoints in de spieren worden losgeprikt), gerichte krachttraining van de heup- en beenspieren om de disbalans te herstellen, het aanpassen van de looptechniek, een juiste afstelling van de fiets, het opbouwen van een aangepast trainingsschema…