GIRD

GIRD staat voor Glenohumerale Interne Rotatie Deficit, een term die gebruikt wordt om een verminderd vermogen tot interne rotatie in het schoudergewricht te beschrijven. Het gaat specifiek om een verschil in de interne rotatie tussen de dominante en niet-dominante schouder, waarbij de dominante schouder vaak minder bereik van beweging heeft. Dit fenomeen wordt vaak waargenomen bij atleten die herhaaldelijk overhandse bewegingen uitvoeren, zoals werpers in honkbal, volleyballers, tennissers, en zwemmers.

GIRD kan het resultaat zijn van structurele veranderingen in het schoudergewricht, inclusief strakheid van het posterieure kapsel (het achterste deel van het gewrichtskapsel van de schouder), veranderingen in de weke delen rondom het gewricht, of een verandering in de oriëntatie van het gewricht zelf. Deze veranderingen kunnen leiden tot een onevenwichtige belasting van het gewricht, waardoor de kans op blessures toeneemt.

Symptomen van GIRD kunnen variëren en omvatten:

• Verminderd bereik van beweging in de schouder, vooral bij het proberen de arm naar binnen te draaien op borsthoogte.
• Pijn of ongemak in de schouder tijdens of na activiteiten die overhandse bewegingen vereisen.
• Mogelijk een verhoogd risico op schouderblessures, zoals scheuren van de rotatorcuff of labrumschade.

De diagnose van GIRD wordt vaak gesteld door een fysiotherapeut of sportarts, gebaseerd op een lichamelijk onderzoek en de geschiedenis van de symptomen. Het meten van het verschil in interne rotatie tussen de dominante en niet-dominante schouder is een belangrijk onderdeel van de beoordeling.

Behandeling voor GIRD kan bestaan uit:

• Rekoefeningen en mobilisatietechnieken om de flexibiliteit van het posterieure kapsel en de omliggende weke delen te verbeteren.
• Versterkingsoefeningen om de spieren rond de schouder te balanceren, met name de spieren van de rotatorcuff en de scapulaire stabilisatoren.
• Aanpassingen aan de training of techniek om de belasting op de schouder te verminderen en herhaalde stress te voorkomen.
• In sommige gevallen kan rust of een tijdelijke vermindering van activiteiten die de symptomen verergeren noodzakelijk zijn.

Het doel van de behandeling is het verbeteren van het bereik van beweging in de schouder, het verminderen van pijn en het voorkomen van verdere blessures.