Mallet vinger

Een malletvinger is een blessure aan de vingertop die optreedt wanneer de extensorpees, die de vinger helpt strekken, beschadigd raakt. Deze blessure gebeurt vaak door een plotselinge (acute) impact op de vingertop, wat ertoe kan leiden dat de vinger niet meer volledig gestrekt kan worden. Het komt vaak voor bij sporten door het raken van een bal of ander object, maar kan ook gebeuren door alledaagse activiteiten.

De extensorpees kan op het punt waar deze aan het eindkootje van de vinger vastzit, scheuren of zelfs een klein stukje bot mee trekken waar de pees aan het bot hecht. Dit resulteert in een kenmerkende houding waarbij het eindkootje van de vinger naar beneden hangt en niet actief kan worden gestrekt.

Symptomen van een malletvinger omvatten:

• Het onvermogen om het uiteinde van de vinger te strekken, waardoor het in een licht gebogen positie blijft.
• Pijn en zwelling rond het eindkootje van de getroffen vinger.
• Soms een zichtbare deuk of knik aan de achterkant van de vingertop wanneer geprobeerd wordt de vinger te strekken.

De behandeling voor een malletvinger is meestal conservatief en omvat het dragen van een spalk die het eindkootje van de vinger constant in een gestrekte positie houdt. Deze spalk moet continu worden gedragen, dag en nacht, voor een periode van meestal 6 tot 8 weken om de pees voldoende tijd te geven om te genezen. Het is cruciaal dat de spalk correct wordt gedragen en dat het eindkootje niet gebogen wordt gedurende de genezingsperiode, omdat dit het genezingsproces kan verstoren.

In zeldzame gevallen, vooral wanneer de blessure een groot stukje bot heeft losgetrokken of als er een significante misvorming is, kan chirurgische interventie noodzakelijk zijn om de pees of het bot te herstellen. Na de initiële genezingsperiode kan kinesitherapie nuttig zijn om de kracht en flexibiliteit in de vinger te herstellen.